Κάτι έχει πάει πολύ στραβά και είπα να περάσω να στο πω,

δεν ξέρω τι είναι και πόσο θα κρατήσει,

ακόμη μιά φορά χρειάζομαι κατανόηση και δεν ξέρω που να την ψάξω..

Και όταν ακούω, ειδικά από 'σένα, για προβλήματα στις σχέσεις μας,τσιμπάω τα μπούτια μου κάτω από το τραπέζι και δαγκώνομαι να μην αρχίσω να πετάω πράγματα γιατί το θέμα δεν είναι προσωπικό είναι βαθιά πολιτικό και θα παρεξηγηθώ..

Καιρό έχουμε να τα πούμε..

Και δες που έφτασα,

να θέλω να φύγω,

να ξεχάσω και να ξεχαστώ,

απλώς για να βρω ησυχία.

Κοίτα που με 'νοιαξε για το τομάρι μου,

να θέλω να ξεχάσω..

Δε θα το κάνω όμως,το ξέρω,

μα πόσο λυπηρό από μέρους μου,

ακόμη κι αυτή η κρυφή επιθυμία που εντοπίζω,με θλίβει,

μόνο και που υπάρχει εκεί,κάπου στο μυαλό.

Πότε πρόλαβα να κουραστώ που να σας πάρει ο διάβολος.

Έχω τόση οργή μέσα μου..

λοιπόν,

μπορεί να έχω χάσει πολλά κομμάτια μου,

άλλα πολύ σημαντικά και άλλα όχι τόσο,

έχασα τον ύπνο μου,τη βόλη μου,το χρόνο μου,

όπως και να 'χει όμως δεν εξαφανίζομαι,

είναι κάποια πράγματα που όσο κι αν σε χτυπάνε,δε χάνονται με τίποτα και όσα έμειναν,θα παραμείνουν εκεί,αγκάθι στο λαιμό τους,
μέχρι να χάσω την αλήθεια μου και εύχομαι αυτή τη μέρα να μην τη ζήσω ποτέ μου.

Τις περισσότερες φορές/κοιτάω πουθενά/γιαυτό και δεν πηγαίνω κάπου/απλά δεν ξέρω/μόνο που/τελευταία/μοιάζει να με πειράζει/περιμένω τον εαυτό μου/μπας και με κοιτάξει κατάματα/χωρίς ντροπή/και όχι στα δόντια/

Οι άνθρωποι με λακούβες.

Κάνουν σκιάσεις

Ζουν στους ελιγμούς το ξημέρωμα

Όταν το φως αλλάζει

Αγκαλιάζουν το δέρμα ευπρόσδεκτα

Με χαρακτηριστικά αυστηρώς εύπλαστα

Χάνονται στο πλήθος και ψάχνουν καμπύλες για να ταιριάξουν στα γωνιάσματα

Πολύ μου αρέσουν..

Οι άνθρωποι με λακούβες.

Όταν πλαγιάζω μαζί σου_μη με κρίνεις

λατρεύω να σε χορεύω

είμαι άμαθη σε ανθρώπους σαν κι εσένα

πληγώνομαι και ματώνω_μη με κρίνεις

απλά φοβάμαι

και γιαυτό μαρέσει να παρουσιάζω τον εαυτό μου

φορτωμένο,

με εικόνες,

αρώματα

και πνιχτά γελάκια,

που δε μου ταιριάζουν.

τελευταία με πιάνουν κάτι ζαλάδες
ίσως να φταίει αυτή η πόλη,
και οι ανθρώποι της
που γίνονται ολοένα και πιο αποστειρωμένοι.

You say you don't want it,the circus we're in,but you don't...
don't really mean it.

είναι που εγώ 

νιώθω_λίγη.

εθελούσια.

όχι άλλα 

καταθλιπτικά βράδια

πόνεσε το μάτι μου 

από την εγκεφαλική πίεση ποίηση.

σε λειτουργία πτήσης

ποστ.

Left stains on my sheets and stains on my soul.

I’ma shake you off though
Get up on that horse and
Ride into the sunset
Look back with no remorse

ξέρωπωςδενείναιριζοσπαστικήησκέψηότανλέωπωςλατρεύωτημυρωδιάτωνπαλιώνβιβλίωναλλάχαμένηστιςσκόνεςκαιτηνυγρασίανιώθωχαρούμενηκαιμακάριναείχατοχρόνοναπερπατάωσυνέχειαχαμένημέσασεξεχασμέναστενάτηςαθήναςπουμοιάζουνπωςείναιπαλιώνανθρώπωνμαεγώτανιώθωκαιδικάμουκαινιώθωπωςανήκουνσεόλουςόσουςτααγαπούνκαιθέλουννατουςδώσουνμιάπνοήζεστήσαντηδικήμου.

I lost my safe place to some stupid golf players

Για να θυμούνται οι παλιοί :)

Όταν με κοιτάζουν έκπληκτοι να μιλάω για τα πολιτικά,
όταν με κοιτάζουν έκπληκτοι να καπνίζω και να βρίζω και ν'αρπάζομαι,
όταν με κοιτάζουν έκπληκτοι να μιλάω για τη σεξουαλικότητα μου,
όταν με κοιτάζουν έκλπηκτοι που γίνομαι ασεβής,
όταν με κοιτάζουν έκπληκτοι που έχω λόγο στη ζωή μου...

καλά θα κάνουν,όταν μιλάω,
να με παίρνουν στα σοβαρά.

είμαι γυναίκα ναι,και δε χρειάζομαι κανέναν/μια να μου εξηγήσει το ρόλο που θα με κάνει χρήσιμη,

θα κάνω ότι μου γουστάρει.

Τα συμπεριφοριστικά μοντέλα της κοινωνίας δε με χωράνε και όταν προσπαθούν να μου τα επιβάλουν,

_τότε είναι που θέλω να τους σπάσω τα γόνατα.

Ένα άλλο,ή άλλο ένα ποστ.

Θα μου άρεσε να το 'λεγες μα δεν πειράζει,
μου αρκεί να αισθάνομαι κάποιες μέρες.

(επιλογή#1_)Μέρες κρύες,που γίνονται θερμές ανταλλαγές.

(επιλογή#2_)Μέρες κρύες,που γίνονται θερμές παραχωρήσεις.   

συνδυάζουμε ελεύθερα.

Γκρεμίζω ηδονικά τον εαυτό που μου έχτισαν με κόπο χρόνων,

ελπίζω σύντομα θ'απομείνει ότι χρειάζομαι για να ζήσω όπως θέλησα.

Ανακυκλώνω όμοιες σκέψεις και βιώματα,

τις φέρνω βόλτες και κάθε φορά τις φτύνω στο χαρτί σα να 'ταν διαφορετικές.

Μήπως αυτός ο κύκλος ερμηνεύεται σε στασιμότητα;

Μήπως τα αναλώσιμα ταιριάζουν μόνο σε κάδους;

[βασικά άκυρο το τελευταίο,σόρρυ,το ξανασκέφτηκα].

_Αδυναμία..[awkward]

Νομίζω πως γίνομαι τελειομανής.

Γαμώτο,αντικρούομαι.

_Συνειρμικός εθισμός.

Αρκετά μ'αυτή την πίεση δε νομίζετε..

Δε μπορώ να δεχτώ κάποια πράγματα και είμαι σίγουρη όταν το λέω:

• όπως τα ρεβύθια,
• εκ νέου,τους κνιτες και το παμε,
• ότι κάποιος με ξέρει πιο πολύ από 'μένα,
• ότι δεν είμαι εγωίστρια...γιατί είμαι,
• ότι οι προσωπικές μου αξίες είναι δευτερεύουσας σημασίας,
• όταν κάποιος φεύγει χωρίς μιά "σωστή" καληνύχτα για την περίσταση,
• ότι η αμυντική βία [και η χρήση της λέξης αμυντική αναλύεται όποτε μου ζητηθεί] είναι εξουσιαστική με τον σημερινό όρο της λέξης,
• ότι όλοι οι εργάτες άνευ όρων μπορούν να έχουν κοινά συμφέροντα και αγώνα,
• ότι μοιάζω με χίπισσα λόγω εξωτερικής εμφάνισης,δεν είμαι @*%$@!

και τέλος,ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΥΡΙΑ,ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ.

devoted to dani :)

When you gonna make up your mind
When you gonna love you as much as I do
When you gonna make up your mind
Cause things are gonna change so fast
All the white horses are still in bed
I tell you that I'll always want you near
You say that things change my dear

Hair is grey
And the fires are burning
So many dreams
On the shelf
You say I wanted you to be proud of me
I always wanted that myself..

Χωρίς να θέλω να γενικεύσω,είμαι σαφής.

Και όχι, δεν έχουμε κάποια κοντινή σχέση με ότι αντιλαμβανόμαστε για εαυτό μας.

και δεν είναι απαραίτητα κακό.

έρχεται λοιπόν η στιγμή που βλέπεις ότι είσαι πλέον ένας άλλος άνθρωπος,
που δεν ξέρεις τι να κάνεις μ'αυτόν..


τι κι αν έριξες ψίχουλα πίσω σου,
τι κι αν έριξες πέτρες από φόβο μή και χαθείς..