Όταν με κοιτάζουν έκπληκτοι να μιλάω για τα πολιτικά,
όταν με κοιτάζουν έκπληκτοι να καπνίζω και να βρίζω και ν'αρπάζομαι,
όταν με κοιτάζουν έκπληκτοι να μιλάω για τη σεξουαλικότητα μου,
όταν με κοιτάζουν έκλπηκτοι που γίνομαι ασεβής,
όταν με κοιτάζουν έκπληκτοι που έχω λόγο στη ζωή μου...

καλά θα κάνουν,όταν μιλάω,
να με παίρνουν στα σοβαρά.

είμαι γυναίκα ναι,και δε χρειάζομαι κανέναν/μια να μου εξηγήσει το ρόλο που θα με κάνει χρήσιμη,

θα κάνω ότι μου γουστάρει.

Τα συμπεριφοριστικά μοντέλα της κοινωνίας δε με χωράνε και όταν προσπαθούν να μου τα επιβάλουν,

_τότε είναι που θέλω να τους σπάσω τα γόνατα.

Ένα άλλο,ή άλλο ένα ποστ.

Θα μου άρεσε να το 'λεγες μα δεν πειράζει,
μου αρκεί να αισθάνομαι κάποιες μέρες.

(επιλογή#1_)Μέρες κρύες,που γίνονται θερμές ανταλλαγές.

(επιλογή#2_)Μέρες κρύες,που γίνονται θερμές παραχωρήσεις.   

συνδυάζουμε ελεύθερα.

Γκρεμίζω ηδονικά τον εαυτό που μου έχτισαν με κόπο χρόνων,

ελπίζω σύντομα θ'απομείνει ότι χρειάζομαι για να ζήσω όπως θέλησα.

Ανακυκλώνω όμοιες σκέψεις και βιώματα,

τις φέρνω βόλτες και κάθε φορά τις φτύνω στο χαρτί σα να 'ταν διαφορετικές.

Μήπως αυτός ο κύκλος ερμηνεύεται σε στασιμότητα;

Μήπως τα αναλώσιμα ταιριάζουν μόνο σε κάδους;

[βασικά άκυρο το τελευταίο,σόρρυ,το ξανασκέφτηκα].

_Αδυναμία..[awkward]

Νομίζω πως γίνομαι τελειομανής.

Γαμώτο,αντικρούομαι.

_Συνειρμικός εθισμός.

Αρκετά μ'αυτή την πίεση δε νομίζετε..

Δε μπορώ να δεχτώ κάποια πράγματα και είμαι σίγουρη όταν το λέω:

• όπως τα ρεβύθια,
• εκ νέου,τους κνιτες και το παμε,
• ότι κάποιος με ξέρει πιο πολύ από 'μένα,
• ότι δεν είμαι εγωίστρια...γιατί είμαι,
• ότι οι προσωπικές μου αξίες είναι δευτερεύουσας σημασίας,
• όταν κάποιος φεύγει χωρίς μιά "σωστή" καληνύχτα για την περίσταση,
• ότι η αμυντική βία [και η χρήση της λέξης αμυντική αναλύεται όποτε μου ζητηθεί] είναι εξουσιαστική με τον σημερινό όρο της λέξης,
• ότι όλοι οι εργάτες άνευ όρων μπορούν να έχουν κοινά συμφέροντα και αγώνα,
• ότι μοιάζω με χίπισσα λόγω εξωτερικής εμφάνισης,δεν είμαι @*%$@!

και τέλος,ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΥΡΙΑ,ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ.

devoted to dani :)

When you gonna make up your mind
When you gonna love you as much as I do
When you gonna make up your mind
Cause things are gonna change so fast
All the white horses are still in bed
I tell you that I'll always want you near
You say that things change my dear

Hair is grey
And the fires are burning
So many dreams
On the shelf
You say I wanted you to be proud of me
I always wanted that myself..

Χωρίς να θέλω να γενικεύσω,είμαι σαφής.

Και όχι, δεν έχουμε κάποια κοντινή σχέση με ότι αντιλαμβανόμαστε για εαυτό μας.

και δεν είναι απαραίτητα κακό.

έρχεται λοιπόν η στιγμή που βλέπεις ότι είσαι πλέον ένας άλλος άνθρωπος,
που δεν ξέρεις τι να κάνεις μ'αυτόν..


τι κι αν έριξες ψίχουλα πίσω σου,
τι κι αν έριξες πέτρες από φόβο μή και χαθείς..

ώρες νεκρές σαπίζουν μες σε σπίτια που μοιάζουνε με κελιά και μαγικές εικόνες μας κλειδώσαν τη σκέψη και τη μιλιά

my skin started to feel transparent,

i can chew it to the bone.

Ο ύπνος της λογικής..

γεννάει τέρατα.-

two session sleep

yesterday upon the stairs

i saw a man who wasn't there

he wasn't there again today

oh how i wish he'd go away..

There is a light that never goes out.

πείτε πως είναι κάτι αιχμηρό που χαράζει κάτι γεμάτο και το χωρίζει στα δύο,

έστω εικονικά αυξάνεται ο χώρος και ο χρόνος σου.

Ας παρατηρήσουμε προσεκτικά τους ανθρώπους που έχουν τις αισθήσεις τους πάντα σε εγρήγορση

Είμαι δέντρο

Ένα μικρό βηματάκι.

Του είπα ότι οι σχέσεις μεταξύ γονέων και παιδιών δεν είναι χρηματικές
και ανταλλακτικές και ότι χτίζονται με τα χρόνια.
Πιο συγκεκριμένα ,
"Τώρα που άρχισες να αλλάζεις μην περιμένεις όλα να γίνουν όμορφα από τη μιά μέρα στην άλλη"

Του είπα επίσης ότι είμαι πολύ οργισμένη μαζί του,

με ρώτησε γιατί πράγμα,
του είπα για πολλά και ότι έχω ψυχολογικά θέματα αλλά ότι δε μπορώ να το συζητήσω αυτή τη στιγμή.

Κοντοστάθηκε για λίγο αμήχανα και μόλις βγήκε από το δωμάτιο ξέσπασα σε κλάματα και μετάνιωσα για όσα είπα,
όχι επειδή δεν ίσχυαν αλλά επειδή τα έιπα και είδα το πρόσωπό του.

Όλα μου τα χρόνια με 'κανες άνω κάτω.

Εκεί που έχω τόσα σοβαρότερα πράγματα να ταλανίζουν την ψυχοσύνθεση μου έρχεσαι εσύ και τα κάνεις όλα πιο δύσκολα.

~

Σε σιχαίνομαι όταν προσπαθείς να με υποτάξεις με κάθε μέσο,

που θα με δεις ευάλωτη και θα προσπαθήσεις να το εκμεταλευτείς σε όλα τα επίπεδα.

~

Σιχαίνομαι που με μεγάλωσες να είμαι ενοχική και είσαι ο κύριος φταίχτης για τα ψυχολογικά μου,

ακόμη σιχαίνομαι που ρίχνω το φταίξιμο σε 'σένα και μεταθέτω ευθύνες.

~

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως όταν σε βλέπω να πονάς,πονάω μαζί σου και χάνω τον κόσμο,

που σου στέκομαι και δεν το βλέπεις ενώ εσύ ποτέ δεν το 'κανες αυτό για 'μένα.

~

Γιατί πια δεν πέτυχα να αποστασιοποιηθώ συναισθηματικά και σε νοιάζομαι

ίσως χωρίς να το αξίζεις κι ας ακούγεται σκληρό.

~

Αλήθεια το μισώ όταν θες να με υποτάξεις.

~

Υ.Γ. Ενοείται πως τα γράφω όλα με ευκολία γιατί δεν είσαι μπροστά μου,

αν ήσουν θα είχα το γνωστό κόμπο στο λαιμό που μου κόβει τη μιλιά και με καταστρέφει,

Ίσως ποτέ να μην υπάρξω τόσο στυγνά ειλικρινής μαζί σου,

Ίσως πάλι το κάνω όταν θα είσαι έτοιμος.

Πείτε μου.

Νιώθω πως ένα φιλί στο πλάϊ των ματιών είναι ένας βάρος ασήκωτο

Τις μέρες και τις νύχτες σε σκοτινιασμένα πρόσωπα

Ακούς το θόρυβο που πετάγετ' απότομα και ψάχνει κρυψώνες

Οι ήχοι σου λέω πως χάσαν το δρόμο τους

Σήμερα

  .

.

  .

     .

         .

      .

    .

  .

Κάθομαι στο παράθυρο και βλέπω μακριά από 'δω

Απένταντι ούτε δέντρο,ούτε άνθρωποι

Μόνο σκόνη

Κομμάτια που ενώνονται και αγγίζουν το έδαφος

Πάω να πατήσω επάνω τους

Να τα μαζέψω κάτω απ' τα πόδια μου

Αυτή η ελκυστική ασχήμια δεν πρέπει να φαίνεται

Αν έρθει κανείς να με γυρέψει δεν πρέπει να δει όσα είδα

.

.

 .

.

.

   .

.

 Στ' αλήθεια

Μακάρι ο μόνος λόγος

που μένουμε ξάγρυπνοι

να 'ταν η ζέστη ή ότι κάνουμ' έρωτα.