Πιζολιζεεέρ

Ακόμη ένα βράδυ ,

με κράμπες στα βλέφαρα.

Είμαι ζωντανή [απόδειξη]

Όταν τα λόγια περιττεύουν.

Είμαι κομπάρσος,

σε ταινία του Αρονόφσκι και δεν έχω δυστυχώς σε κόπια το σενάριο. Επίσης όταν πίνω πολύ μου αρέσει να βλέπω τις κόρες μου να διαστέλονται.

10 του Mahjong.

Υποτάσσομαι στη φύση μα όχι στο χρόνο.

που έχει όρια,

που δεν παύει να είναι ένα σάπιο κατασκεύασμα,

που είναι μιά προσωπική φυλακή,

που μας βάζει σε πρότυπα και σε νόρμες.

Δεν το θέλω έτσι,δεν είμαι εγώ.

Ακόμη,ψάχνω ένα τρόπο να επικοινωνήσω όσα αισθάνομαι.

Να φέρω τα μέσα προς τα έξω γιατί,

κάνουν εκρήξεις διαδοχικές και πληγιάζουν,

ξεχειλίζουν μα δεν διοχετεύονται,

παύουν ν' ανήκουν στη σφαίρα της δημιουργίας,

δεν είναι γόνιμα.

Δεν το θέλω έτσι,δεν είμαι εγώ.

Κάνουν τον κύκλο τους και καταλήγουν πίσω σε 'μένα.
Δεν το θέλω έτσι,δεν είμαι εγώ.

Και μεγάλωσα με πρότυπα που μ' έμαθαν να μισώ κομμάτια του εαυτού μου και αυτά αναβιώνουν,φροντίζει ο κόσμος γύρω μου γι' αυτό.

Να μου θυμίζει πάνω μου ότι με 'μάθαν να μισώ,

σιχαίνομαι που εγκλωβίζομαι και 'γω σ' αυτά.

Δεν το θέλω έτσι,δεν είμαι εγώ.

Πως λοιπόν εγώ να εκφραστώ και

πες μου τώρα

"ποιά αλυσίδα μας δένει?"

Ξυπνάτε ρε θα πάρω τα βουνά και ούτε που θα το μυριστείτε,αλλά δε με νοιάζει μία ρε..

Cap ou pas cap

?

Από τα μάτια μου γλιστρούν χαρές,σκοντάφτω πάνω τους και χάνω την ισορροπία μου.
Το ξέρω είναι αργά,ελπίζω το κρύο να πάρει μαζί του τις πληγές φεύγωντας,να τελειώνουμε,κοιτάω το φως απ'τους σηματοδότες και ζαλίζομαι.
Έχω μάθει καλά,δε φοβάμαι νομίζω.

Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν.

Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν βαραίνουν μέσα μας πιὸ πολύ,
ὅμως ἡ δική σου τρυφερότητα πόσο καιρὸ ἀκόμα θὰ βαστάξει;
Ὅ,τι μᾶς γλύκανε, τὸ ξέπλυνε ὁ χρόνος κι ἡ συναλλαγή,
ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς χαμογέλασαν βουλιάξαν σὲ βαθιὰ πηγάδια
καὶ μείναν μόνο κεῖνοι ποὺ μᾶς πλήγωσαν,
ἐκεῖνοι ποὺ ἀρνήθηκαν νὰ τοὺς ὑποταχτοῦμε.
Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν βαραίνουν πιὸ πολύ...

~~~
Γυρεύω να επενδύσω την καρδιά μου∙
δεν τα αντέχω πια αυτά τα βλέμματα,
στοιβάχτηκαν πολλά παράπονα στα μάτια μου,
τα χαμόγελά μου πικρίζουν,
το πρόσωπό μου έγινε ολοκαύτωμα -
γυρεύω να επενδύσω την καρδιά μου…

Ν. Χ.

(Κα)Ποτε.

Ας κλείσει της ψυχής μου το πηγάδι.

Στα γλυκά α-σήμαντα.

Σε είδα στο λεωφορείο,σε κατασκόπευα όσο έγραφες,ύστερα από λίγο σιγουρεύτηκα ότι ετοίμαζες τοποθέτηση [+2μέτρα χα!].
Το αστείο ήταν πως πρόσεξα κάποιον άλλο να με παρακολουθεί-όσο εγώ παρακολουθούσα εσένα που έγραφες.
Οι μετακινήσεις κάποιες φορές γίνονται περίεργα ευχάριστες.

Μέθυσα μόνο στην ιδέα ότι σου έκοψα ένα κομμάτι..

Ερώτηση κρίσεως.

-Λοιπόν είμαι ένας γαϊδαρος που κάνει ζογκλερικά.Τι μετράει περισσότερο,το ότι είμαι γαϊδαρος ή το ότι μπορώ και κάνω ζογκλερικά???

Εγκιβωτισμός ονείρων [?]

Όνειρο μέσα σε άλλο όνειρο ή πόλλά όνειρα μέσα σε ένα και όλα αυτά σε διάρκεια 5" ή και μιάς ολόκληρης νύχτας.

Ονειρεύομαι στον ύπνο μου ότι ονειρεύομαι και έχω συνείδηση γι'αυτό,αφού δεν τρομάζω γιατί το μυαλό μου λειτουργεί ακόμη και σκέφτομαι :είναι όνειρο,σε λίγο θα δεις,θα ξυπνήσω..

Σε ένα από αυτά ό,τι στον ξύπνιο ονειρεύομαι,κόσμος που νοιάζεται για τον διπλανό του,σαν άνθρωπος,σαν ίδιος προς ίδιο.Θα απλώσω το χέρι μου ακόμη πιο έξω για να ξέρω ότι θα το φτάσεις στα σίγουρα.
Μετά στο άσχετο, μου βγαίνουν και λόγια και εξηγώ σε μιά φίλη μου τι ήταν τα γκουλάκ,σε σύνοδο ύπνου-ξύπνιου,όντως πρέπει να μιλάω.

Βλέπω και ανθρώπους που έυχομαι ποτέ να μη γνωρίσω,γιατί θα θελήσουν να μου κάνουν κακό και εγώ θα τους αφήσω.

Βλέπω ακόμη ότι μπορώ να πετάξω,ότι γίνομαι αόρατη,ότι δεν πονάω.

Βλέπω ανθρώπους να με κυνηγούν,να με σκοτώνουν,να διαμελίζουν τα κομμάτια μου [σπλατεριές γενικά].

Ακόμη,βλέπω πως γέρασα αλλά συνεχίζω να αγαπώ.

Επειδή το 'χα στο μυαλό.

Σπύρο μου συγνώμη που δε ρώτησα για να ανεβάσω αυτή τη φωτογραφία,

ελπίζω να εξιλεώνομαι λέγοντας ότι πάντα λάτρευα τα χέρια σου :)

The clown.

Please don't cry i'll make you laugh again..

Abbie Gale.

Έτσι απλά.

Μου έχετε πηδήξει την ψυχολογία απλά
και γαμώ την Αγία Ελληνική οικογένεια.

Η αποδόμηση είναι από τα καλύτερα μου.

He hopes.And fears.But still hopes.And he grows up.And the little boy becomes a man.And he gets sick of fear.And he gets bored of not exploring.Not the dark but his heart.His burning heart.

And now the dark gets deeper.It's aching to move now.Feet heavy.

But Danko will not step back even now.He rips off his own heart from his wonderfull chest.Bleeding he holds it up and everyone sees the most hopefull light they had ever seen.

Danko is bleeding.The world starts to fade away.He looks to his heart but still feels close to it.His pace is steady.His heart is burning leading the way.And after a while dark begins to scatter and dawn comes.A bright reddish dawn,the first one in centuries.Everyone is cheering now.Everyone hopes.And they are so happy they cannot see a young man's dead body lying among them besides a heart that's still burning its last sparkles..

Abbie Gale [επιλεκτικά].

Συνήθειες

Mental masturbation.

Και όσο προσπαθώ να καταλάβω,τόσο μπλέκονται τα πάντα,σαν πίνακας του Πόλοκ ένα πράγμα.
Στριφογυρίζω επίμονα γύρω από τον εαυτό μου και μετά ακουμπάω στον ώμο σου και προσπαθώ να συγχρονιστώ στη δική σου τροχιά.
Λοιπόν,κοίτα να δεις τι θα κάνουμε,εσύ θα βάλεις μιά εποχή στο μυαλό σου και γω θα μαντέψω,έπειτα θα υποσχεθούμε ότι μέχρι να έρθει αυτή δε θα μιλήσουμε ξανά για αγάπες οκ?
Το περίεργο είναι ότι δε σε φοβάμαι πιο πολύ από άλλες φορές,θα ζωγραφίσω ένα σχήμα-ένα κύκλο για την ακρίβεια-και θα χωρέσω μέσα όλες μου τις ανασφάλειες,μετά θα τον κλείσω και θα χαράξω πάνω του μιά ψεύτικη κλειδαριά.
Τα χρώματα των ονείρων μου έχουν αρχίσει να ξεθωριάζουν γιατί κάθε φορά που έρχεσαι απρόσκλητα μοιάζεις μέ χαλίκι που πέταξαν σε ήρεμη λίμνη.
Ίσως η εικόνα των χειλιών που σμίγουν στο δρόμο να μην είναι το καλύτερο μου,παρόλα αυτά χαίρομαι για τον κόσμο,αλήθεια σου λέω.
Ήταν κάποια χρόνια πίσω και ήμουν ήδη στα πρόθυρα της τρέλας τότε,τώρα αποδέχομαι πιο δύσκολα ακόμη,διάφορα ας μην το κάνω συγκεκριμένο δε θέλω να βαλτώνω.
Μόνο σε μία μέρα μέσα θαρρείς θα μπορούσες να κάνεις τους άλλους χαρούμενους?Κοιτάω πάλι ψηλά και αρχίζει να βρέχει,πήρα στα κλεφτά και μιά τελευταία τζούρα από το τσιγάρο σου και στη συνέχεια σώπασα για δυό ολόκληρες ώρες.

Στα μάτια.

Δοκιμάζοντας το Mrs brightside ή καλά ξεμπερδέματα.

Πολύ μου άρεσε η βροχή σήμερα,ήρθε να πιάσει φιλίες με την περίεργη μελαγχολία μου.Περίεργη γιατί δε θα την έλεγες και κακή.
Ωστόσο εύχομαι αυτή η ευχάριστη αίσθηση που μου αφήνει να μην τυραννίζει τον κόσμο,θα ήταν άσχημο.

Βυθίζομαι στην παράνοια,βοήθεια κάποιος/κάποια?

I know you try,you fly straight into my heart,

But here comes the fall...

Δε μπορώ να ξεχωρίσω τι είναι αληθινό και τι όχι.Μετά όλα γίνονται σούπα μέσα στο κεφάλι μου,ποιός ξέρει..

Λάθος χρόνος και μέρος για τέτοια,μήπως ενδιαφέρεται κανείς να μου δανείσει κανά χρονοντούλαπο??